Zarządzanie barwą – wstęp





Dlaczego kolory na ekranie monitora i na wydruku nie są takie same?
Dokładne wyjaśnienie jest dość skomplikowane, ale kluczem do zrozumienia problemu są przestrzenie barwne poszczególnych urządzeń – aparatu fotograficznego, monitora, drukarki, maszyny drukarskiej.



Powyżej wizualizacja typowych przestrzeni barwnych, kolejno:
sRGB – AdobeRGB – ProPhoto.

sRGB
to obecnie międzynarodowy standard powszechnie stosowany w programach graficznych i sprzęcie, takich firm jak Microsoft, Dell czy HP. Największą zaletą standardu sRGB jest to, że ponieważ jest stosowany w większości wyświetlaczy, drukarek i aparatów cyfrowych, to różnice kolorów pomiędzy poszczególnymi urządzeniami są minimalne. Oznacza to w praktyce, że podczas przenoszenia obrazu pomiędzy tymi urządzeniami, różnice kolorów powinny być akceptowalne bez dodatkowych zabiegów. Z drugiej strony, tryb sRGB ogranicza zakres wyświetlanych i drukowanych kolorów. Dlatego paleta barw sRGB jest powszechnie postrzegana jako mocno ograniczona.

Adobe RGB
to standard przestrzeni kolorów opracowany i wspierany przez firmę Adobe. Zakres reprodukowanych barw jest szerszy niż w przypadku standardu sRGB, co zapewnia więcej szczegółów i bardziej wysycone kolory. Z tego powodu standard Adobe RGB jest powszechnie stosowany w fotografii i w przemyśle drukarskim.

ProPhoto RGB
to przestrzeń kolorów RGB opracowana przez firmę Kodak, z myślą o wydrukach fotograficznych. Oferuje bardzo dużą gamę kolorów. ProPhoto obejmuje ponad 90% kolorów opisanych w przestrzeni Lab i prawdopodobnie 100% kolorów postrzeganych przez człowieka.

Praca w przestrzeni ProPhoto wymaga posiadania prawidłowo skalibrowanego monitora szerokogamutowego, zdjęć z 16-bitową głębią kolorów i dużego doświadczenia w pracy.

Również przestrzeń AdobeRGB może – przy pracy na nieskalibrowanym monitorze lub monitorze wąskogamutowym – wywołać spore problemy.

Początkującym sugerujemy sRGB. Daje mniejsze możliwości, ale jest najbardziej tolerancyjna na błędy w przygotowaniu do druku.