Profile dla podłoży specjalnych i kontrola nafarbienia Aby projekt wyglądał w druku zgodnie z oczekiwaniami, należy użyć profilu ICC wskazanego przez drukarnię. Prawidłowy profil uwzględnia rodzaj papieru, przyrost punktu rastrowego oraz limit farby.

Zastosowanie profilu pozwala oprogramowaniu graficznemu precyzyjnie przeliczyć kolory na optymalną ilość farby. Każdy papier ma określoną chłonność – przekroczenie tej granicy może spowodować poważne błędy, takie jak brudzenie arkuszy czy trudności z wysychaniem. Dlatego podczas kontroli technicznej (Preflight) pliki z nadmiernym nafarbieniem są często odrzucane.

Właściwe ustawienie limitu farby gwarantuje również, że detale widoczne w ciemnych partiach obrazu na monitorze nie znikną w druku, tworząc jedną czarną plamę.

Czym jest nafarbienie?
To suma procentowych wartości składowych CMYK w danym punkcie projektu. Teoretycznie może wynosić 400%, jednak w profesjonalnym druku mieści się zazwyczaj w przedziale 220–300%. W specyfikacjach technicznych parametr ten występuje pod nazwami: suma składowych, nasycenie farb, TAC (Total Area Coverage) lub TIL (Total Ink Limit).

Jeśli drukujesz na nietypowych papierach, szukaj dedykowanych profili na stronach ich producentów, np.:
www.arcticpaper.com (Arctic Paper)

Warto sprawdzić też wytyczne konkretnych wydawnictw:
Specyfikacja Agora S.A.

Obszerną bazę profili z całego świata znajdziesz w rejestrze ICC:
www.color.org/registry

Jeżeli potrzebujesz profilu dla konkretnej maszyny lub specyficznego podłoża, którego nie ma w bazach – mogę wykonać taką kalibrację dla Ciebie.